چشم‌چرانی، خیال و اخلاقِ روایت در «داستان های موازی» اصفر فرهادی
«داستان‌های موازی» در ظاهر از رئالیسم مبتنی بر مشاهدۀ نزدیکِ سینمای فرهادی فاصله می‌گیرد و به قلمرو تخیل و بازیِ روایی و متنی قدم می‌گذارد؛ اما فاصله‌گیریِ آن گسست...
روشنفکران مهرجویی
داریوش مهرجویی خود بخشی از سنت و فرهنگ روشنفکری ایرانی است. فیلمسازی روشنفکر و تحصیل کرده در رشته فلسفه که در طول زندگی‌اش، دارای چرخش‌های فکری و ایدئولوژیک بوده...
پانتئون نقد فیلم
پژمان خلیل زاده
در غیاب سنت نقد فیلم
اگر امروز به فضای مجازی فارسی‌زبان نگاه کنیم و به آنچه زیر عنوان «نقد فیلم» در سایت‌ها، وبلاگ‌ها، کانال‌ها و صفحات اجتماعی منتشر...
تحلیل جامعه‌شناختی و گفتمانی سینمای آرمانگرای پس از انقلاب ایران
مطالعۀ موردی تولیدات دهه شصت هجری شمسی
تنسگل حیاتی
چکیده
پژوهش حاضر با رویکردی تفسیری ـ تبیینی و با اتکا به داده‌های تاریخی، به بررسی شرایط تاریخی، اجتماعی و گفتمانی مؤثر...
جسورانه اما فاقد عمق/ نگاهی به فیلم «اسکورت» ساختۀ یوسف حاتمی کیا...
فرزانه متین
فیلم «اسکورت» به کارگردانی یوسف حاتمی‌کیا که این روزها بر پرده سینماست، دومین فیلم بلند سینمایی او محسوب می‌شود؛ فیلمی در ژانر جاده‌ای و اکشن که با اضافه...
رنجی که به تصویر درنمی‌آید/ نگاهی به فیلم «پیروزی قلب»
الهام کوهی
آشویتس از آن مکان‌هایی در تاریخ است که هر بار به آن بازمی‌گردیم، با این پرسش مواجه می‌شویم که اساساً چگونه می‌توان چنین حجمی از رنج و تباهی...
شب تجلیل از فرش کاشان، قالی سخنگو و بهرام بیضایی
فرزانه متین
جمعه ۲۷ شهریورماه، موزه سینمای ایران میزبان برنامه‌ای بود که سینما، فرش و میراث فرهنگی را در کنار یکدیگر قرار داد. در این برنامه، فیلم «قالی سخنگو» ساخته...
کالبدشکافی پارانویا و آوار تاریخ
نگاهی به فیلم «نبرد پشت نبرد» ساختۀ پل تامس اندرسن
محسن مومن‌زاده
سینمای پل تامس اندرسن همواره میدان تقابل میلیتاریسم انضباطی با عصیان‌های کور غریزی بوده است؛ تلاشی وسواس‌گونه برای قاب‌بندی...
هندسه آشوب برانگیز میل در فیلم «طرحی برای زندگی» ارنست لوبیچ
سعید صادقی
«طرحی برای زندگی» فیلمی درباره‌ی حاکمیتِ میل است؛ میلی که این بار در داستانی جسور و هنجارشکن که بین سه نفر، یعنی گیلدا، جورج و تامی جریان دارد؛...
بازخوانی «آبادانی‌ها»؛ فراتر از اقتباس ساده از «دزد دوچرخه»
فرزانه متین
«آبادانی‌ها» را شاید بتوان یکی از متفاوت‌ترین تجربه‌های کیانوش عیاری در سینمای اجتماعی ایران دانست؛ فیلمی که در نگاه اول ردپای پررنگ «دزد دوچرخه» (1948)، شاهکار ویتوریو دسیکا...