تحلیل جامعه‌شناختی و گفتمانی سینمای آرمانگرای پس از انقلاب ایران
مطالعۀ موردی تولیدات دهه شصت هجری شمسی
تنسگل حیاتی
چکیده
پژوهش حاضر با رویکردی تفسیری ـ تبیینی و با اتکا به داده‌های تاریخی، به بررسی شرایط تاریخی، اجتماعی و گفتمانی مؤثر...
جسورانه اما فاقد عمق/ نگاهی به فیلم «اسکورت» ساختۀ یوسف حاتمی کیا...
فرزانه متین
فیلم «اسکورت» به کارگردانی یوسف حاتمی‌کیا که این روزها بر پرده سینماست، دومین فیلم بلند سینمایی او محسوب می‌شود؛ فیلمی در ژانر جاده‌ای و اکشن که با اضافه...
کلیشه‌ای و کسالت‌آور/ نگاهی به فیلم «استخر» ساختۀ سروش صحت
فرزانه متین
شاید مهم‌ترین ویژگی سروش صحت به عنوان نویسنده و کارگردان این باشد که در فیلم‌هایش معمولاً موضوع‌های تلخ را با زبان طنز بیان می‌کند؛ از سریال «لیسانسه‌ها» تا...
ایرج، فردین و شب‌های رنگین سینما
ایرج رفت و با رفتنش، انگار درِ اتاقی قدیمی در ذهن من باز شد؛ اتاقی که سال‌هاست در گوشه‌ای از حافظه‌ام بسته مانده بود و حالا با شنیدن خبر...
خنده‌ای از سر درد، از سر شیطنت/ درباره فیلمِ «مرگ یزدگرد» بهرامِ بیضایی
یاسر احمدوند
هر روایت از تاریخ، روایتِ اکنون است و اکنونِ آن، اکنونِ روایت است. بورخس می‌گوید «سالامبو»ی فلوبر، «یک رمان کارتاژی» نیست، یک رمان قرن نوزدهمی فرانسوی است. خیلی...
بیضایی سرو کاشمر بود
در گرامیداشت بهرام بیضایی
سعید طلاجوی
اندوه درگذشت بهرام بیضایی پس از سالها دوری از میهنی که با تمام وجود دوست داشت تلخکامی عمیقی در دل فرهیختگان و هنردوستان ایرانی...
«من جلال آل احمد هستم»؛ روایتی یک سویه از زندگی سیاسی جلال
امسال مستندهای پرتره و بیوگرافیکال خوبی در نوزدهمین جشنواره «سینما-حقیقت» تهران به نمایش درآمد از جمله مستندی درباره جلال آل احمد، نویسنده، فعال سیاسی و روشنفکر برجسته، مستندی دربارۀ...
برای ناصر تقوایی و فیلم‌هایی که ساخت و نساخت
"رفتم توی سايه، دور و بر آفتاب بود و دو گله‌ی سايه، وسط آفتاب سياه نشستم. گيج و غم‌زده و مبهوت و از اينجور چيزها. پريشان‌تر از آن بودم...
اسدالله میرزا و ماکیاولی؛ مدرنیسم ایرانی در سریال دایی جان ناپلئون
امیرسامان سلیمانی
مقدمه
پنجاه سال پس از نخستین پخش سریال «دایی جان ناپلئون»، زیست اجتماعی در ایران بدل به بازنمایی عینی این سریال شده است؛ کشمکش‌هایی که بر سر «نقشه‌های خبیثانه‌ی...
قاب‌های بی‌تعادل: دربارۀ «دشنه» فریدون گله
محمد امین کیوان
"سینما-وریته" که در دهه‌ی ۶۰ میلادی از دل مستندهای فرانسوی و تجربیات رئالیستی سینمای آمریکا بیرون آمد، صرفاً یک سبک نبود. این جنس از سینما درواقع نوعی...