جسورانه اما فاقد عمق/ نگاهی به فیلم «اسکورت» ساختۀ یوسف حاتمی کیا...
فرزانه متین
فیلم «اسکورت» به کارگردانی یوسف حاتمیکیا که این روزها بر پرده سینماست، دومین فیلم بلند سینمایی او محسوب میشود؛ فیلمی در ژانر جادهای و اکشن که با اضافه...
رنجی که به تصویر درنمیآید/ نگاهی به فیلم «پیروزی قلب»
الهام کوهی
آشویتس از آن مکانهایی در تاریخ است که هر بار به آن بازمیگردیم، با این پرسش مواجه میشویم که اساساً چگونه میتوان چنین حجمی از رنج و تباهی...
«مرد نجواگر»؛ تکرار بیرمق کلیشههای جنایی
فرزانه متین
«مرد نجواگر» (The Whisper Man)، محصول 2026، درامی روانشناختی، معمایی و جنایی است که بهتازگی توسط نتفلیکس منتشر شده و در صدر فیلمهای پربیننده قرار گرفته است. جیمز...
حقیقت در غیاب، مریت و جهانِ لوبیچ در فیلمِ «دردسر در بهشت»
سعید صادقی
در فیلم «دردسر در بهشت» (Trouble in Paradise, 1932)، ارنست لوبیچ مدام چیزی را از تصویر میگیرد تا چیز دیگری را به جای آن وارد بازیِ حقیقتِ فیلم...
جوبث ویلیامز در مقام فاینال مام سینما
مارتین کُنتریو
ترجمۀ مهدی جمشیدی
اگر نام پولترگایست (1982) را نزد هر هوادار ژانر وحشت بیاورید احتمالاً همان شایعهی همیشگی را خواهید شنید که میگوید استیون اسپیلبرگ آن را در خفا...
کلیشهای و کسالتآور/ نگاهی به فیلم «استخر» ساختۀ سروش صحت
فرزانه متین
شاید مهمترین ویژگی سروش صحت به عنوان نویسنده و کارگردان این باشد که در فیلمهایش معمولاً موضوعهای تلخ را با زبان طنز بیان میکند؛ از سریال «لیسانسهها» تا...
ایرج، فردین و شبهای رنگین سینما
ایرج رفت و با رفتنش، انگار درِ اتاقی قدیمی در ذهن من باز شد؛ اتاقی که سالهاست در گوشهای از حافظهام بسته مانده بود و حالا با شنیدن خبر...
اخلاق،ایدئولوژی و تعلیق زیباییشناسی در «یک تصادف ساده»
در مواجهه با «یک تصادف ساده» ساختهی جعفر پناهی، اگر تحلیل را آگاهانه از سطح درونمایه سیاسی به سطح ساختار فرمی فیلم منتقل کنیم، به نتایجی میرسیم که با...
خندهای از سر درد، از سر شیطنت/ درباره فیلمِ «مرگ یزدگرد» بهرامِ بیضایی
یاسر احمدوند
هر روایت از تاریخ، روایتِ اکنون است و اکنونِ آن، اکنونِ روایت است. بورخس میگوید «سالامبو»ی فلوبر، «یک رمان کارتاژی» نیست، یک رمان قرن نوزدهمی فرانسوی است. خیلی...
نوستالژی دایاسپورای ایرانی در فیلم «خورشت مرغ آلو» مرجان ساتراپی
فیلم «خورشت مرغ آلو» مرجان ساتراپی با تکیه بر نوستالژی و بازنمایی فانتزی از ایران، در این متن از منظر سینمای دیاسپورا و نقد پسااستعماری بررسی میشود.









